h 1586
i 0
S 0

ماه دوم نوپا

  •  رشد و تکامل نی نی کوچولو
    •  رشد اجتماعی نی نی کوچولو
    •  رشد گفتاری نی نی کوچولو
    •  رشد ذهنی نی نی کوچولو
    •  رشد جابه جایی حرکتی نی نی کوچولو
    •  رشد مهارت های دستی نی نی کوچولو
  •  توصیه های مادرانه
    •  اجتماعی شدن نی نی کوچولو
    •  ایمن سازی فضای بازی نی نی کوچولو
    •  آشنایی با بازی های انفرادی
    •  بیرون رفتن با نی نی کوچولو
  •  مسائل شایع نی نی کوچولو
    •  سرفه
  •  توصیه های غذایی
  •  توصیه های مذهبی و تربیتی
    •  اغماض و چشم پوشی

رشد و تکامل نی نی کوچولو

رشد اجتماعی نی نی کوچولو

در 14 ماهگی بسیاری از کودکان دچار اضطراب جدایی می شوند. ممکن است کودکتان حتی زمانی که او را نزد آشنایان و بستگان می گذارید، ابراز نارضایتی کند. مقاومت در برابر وابستگی شدیدی که کودک به شما نشان می دهد بسیار دشوار است و بدون شک هیچگاه در آینده تا این حد به شما وابسته نخواهد بود. از سوی دیگر ممکن است کودکتان به قدری به شما وابستگی نشان دهد که آرزو کنید ای کاش کودکتان کمی کمتر به شما توجه می کرد. هیچ چیز بیشتر از ترک کردن کودک در حالی که گریه می کند و شما را می خواهد، موجب احساس گناه در شما نمی شود اما بدانید که چند دقیقه بعد از رفتن شما به گریه خاتمه می دهد و خوشحال به نظر خواهد رسید.
سعی کنید تا پایان یافتن این مرحله از رشد، صبور باشید. نقطه اوج اضطراب جدایی بین 10 تا 18 ماهگی است و پس از این دوره به مرور از بین خواهد رفت.
کودک در این زمان گردهمایی های اجتماعی را دوست دارد و سعی می کند در فعالیت ها مثمر ثمر باشد. اما بدلیل اضطراب جدایی در این دوران او دوست دارد دست پدر و مادر را برای احساس اطمینان و امنیت بگیرد.
در این مرحله پیشنهاد می شود والدین:
کودک خود را تا حد ممکن در فعالیت ها شرکت دهند و او را در نزدیک ترین مکان به جمع بنشانند.
صندلی مخصوص او را در کنار میز غذا، روروک او را در مرکز اتاق و محل نشستن او را در اتومبیل بین دیگران قرار دهند.
کودک ممکن است از غریبه ها بترسد یا آنها را دوست نداشته باشد. برای تقویت استقلال وی، او را به ماندن با دیگران عادت دهند.
آموزش تشکر کردن را آغاز کنند.
هر وقت نیاز به پشتیبانی دارد، دست او را بگیرند و حمایتش کنند.

رشد گفتاری نی نی کوچولو

کودک در این زمان گفت و گوها را تعقیب و در فواصل گفت و گو سروصدا می کند. او می تواند یک یا دو کلمه با معنی به زبان بیاورد، از والدین چیزی بخواهد، تشکر خود را نشان دهد و با شنیدن کلمه «نه» از انجام کارها خودداری کند.

رشد ذهنی نی نی کوچولو

خواب دیدن نی نی کوچولو
حتی اگر فرزند شما ماه ها آرام می خوابید، احتمالا در این سن دوباره شب ها از خواب می پرد. یک دلیل بالقوه برای اختلالات خواب کودک خواب هایی است که می بیند. بین دوازده تا چهارده ماهگی کودکان به طور فعالانه شروع به دیدن خواب می کنند و یک کابوس می تواند آن ها را از خواب بیدار کند. ادامه دادن به روال همیشگی و ایجاد مراسم محبوب قبل از خواب می تواند در منظم نگه داشتن برنامه خواب کودک یاری برساند.

رشد جابه جایی حرکتی نی نی کوچولو

کودک 14 ماهه بسیار فعال و پر انرژی می باشد و شاید هل دادن، پرتاب کردن و انداختن هر چیزی به نظرش کار جالبی بیاید. او به قصد خرابکاری این کارها را انجام نمی دهد، بلکه دنیا از دید کودک یک آزمایش عملی است. این که می تواند امری را به وقوع برساند برایش هیجان انگیز است چه باز کردن تمام یک دستمال رولی باشد و چه بیرون ریختن کتاب های یک قفسه به طور مکرر. 

رشد مهارت های دستی نی نی کوچولو

ممکن است بازی هایی که بخشی از آن ها جمع کردن اشیا در ظرف و خالی کردن آن ها باشد برای کودک جذاب به نظر برسد. اسباب بازی هایی نظیر خانه سازی های سطلی، ظروف پلاستیکی و گلدان هایی که داخل یکدیگر قرار می گیرند و سر و صدا ایجاد می کنند به او بدهید. خانه سازی و اسباب بازی های روی هم چیدنی نیز برایش سرگرم کننده هستند.

توصیه های مادرانه

اجتماعی شدن نی نی کوچولو

فرزندتان چه بسیار اجتماعی باشد و چه بسیار درونگرا و گوشه گیر، می توانید با فعالیت های سرگرم کننده و جذاب زیر مهارت های ارتباطی را در او پرورش دهید:
احتمالا یکی از بازی های مورد علاقه فرزند 14 ماهه شما قایم موشک می باشد. کودک ممکن است پشت یک صندلی، کتاب یا حوله پنهان شود و اینکه شما وانمود کنید که او را پیدا نکرده اید برایش بسیار جذاب است. این کار را می توانید برعکس نیز انجام دهید، اینکه شما قایم شوید و او شما را پیدا کند.
کودک از اینکه وسایل را به بیرون از تخت یا زمین بازی اش پرتاب کند و شما آن ها را برایش برگردانید لذت می برد. این گونه بازی برایش در واقع یک بازی اجتماعی است و راهی برای برقرار کردن ارتباط با شما و یادگیری برقراری ارتباط  با دیگران است.
فرزندتان علاقه مند است کارهایش تماشاچی داشته باشد و هر عملی که واکنش مثبتی نظیر دست زدن را برانگیزد دوباره تکرار می کند. پس حتما به یاد داشته باشید در مقابل چه رفتاری از خود واکنش مثبت نشان می دهید، چون کودک رفتار شما را زیر نظر دارد.
فرزندتان را رو به روی خود بنشانید و از او بخواهید ادای شما را درآورد. شما نیز حرکاتی مانند دست تکان دادن، کف زدن، بالا بردن دست ها، تکان دادن سر و هر کار ساده اما توجه برانگیز را اجرا کنید. اگر کودک این رفتار را تقلید کرد او را تشویق کنید، اما اگر فقط خندید هم نگران نشوید.

ایمن سازی فضای بازی نی نی کوچولو

کودکان در این سن مفاهیمی از قبیل شکستنی یا خطرناک را درک نمی کنند. در حال حاضر جمع آوری وسایلی که ممکن است برای کودک خطرناک باشد، شیوه مناسب تری به نظر می رسد.
هم چنین با رشد کودک و توانایی او برای حرکت کردن بهتر است به فکر امن کردن فضای کلی خانه باشید تا از احتمال بروز هرگونه خطر پیشگیری کنید.

آشنایی با بازی های انفرادی

هنوز برای آنکه کودک بتواند خودش را برای مدت زمان طولانی سرگرم کند، کمی وقت لازم است. در این مرحله می توانید با تشویق کودک به بازی کردن بدون دخالت مستقیم شما، روند آموزش بازی های انفرادی را شروع کنید. به کودک یاد بدهید که چطور می تواند با اسباب بازی هایش بازی کند، سپس برای چند دقیقه رویتان را برگردانید و به او فرصت دهید به تنهایی با آنها بازی کند. با این شیوه به کودک یاد می دهید که برای بازی کردن نیاز به تعامل با شما ندارد و می تواند به تنهایی هم بازی کند. اگر بعد از مدتی بی قراری کرد و یا از شما کمک خواست، به سمتش بچرخید و او را دوباره درگیر بازی کنید و یا یک اسباب بازی جدید در اختیارش قرار دهید. بازی های فردی اعتماد به نفس کودک را هم بالا می برند.

بیرون رفتن با نی نی کوچولو

چه زمانی که می خواهید تنها برای چند ساعت با کودک به بیرون بروید و چه زمانی که به مسافرت چند روزه می روید بهتر است کاملا آماده باشید. یک کیف پر از پوشک، خوراکی های متنوع، شیر، آب، تعداد زیادی دستمال مرطوب، لباس به اندازه کافی برای کودک و همچنین خودتان، اسباب بازی های مورد علاقه کودک و سرگرمی های مختلف مانند کتاب و عروسک ها را با خود ببرید. اگر با هواپیما به سفر می روید سعی کنید یک صندلی مخصوص برای کودک تهیه کنید. هنگام بلند شدن و نشستن هواپیما کودک را تشویق به خوردن یا آشامیدن، مکیدن پستانک یا شیشه شیر، سینه خودتان یا لیوان مخصوص نی دار بکنید، این کار به کاهش فشار در گوش ها کمک می کند.

مسائل شایع نی نی کوچولو

سرفه

سرفه یکی از شایع ترین علامت ها در کودکان است. سرفه گهگاهی، یک واکنش طبیعی برای پیشگیری از ورود مایعاتی مثل مخاط و بزاق به ریه هاست. ولی اگر سرفه تداوم یابد اغلب نشانه ای از مشکلات راه های هوایی کودک است. این مشکل می تواند به علت تکامل ناهنجار راه هوایی، وجود جسم خارجی در راه هوایی یا عفونت باشد.
مشکل می تواند در هرجایی از بینی تا حلق، راه های هوایی فوقانی و حتی ریه ها باشد. اغلب از نوع سرفه می توان متوجه شد که کدام بخش از راه های هوایی مشکل دارد و مشکل چیست.
شایع ترین مشکل راه های هوایی فوقانی، عفونتی ویروسی است که کروپ (خروسک) خوانده می شود. مشکلات شایع راه های هوایی تحتانی عبارتند از برونشیت (التهاب راه های هوایی)، عفونت ریه و آسم.
هر کودکی که سرفه اش تداوم داشته باشد یا به مشکل تنفسی مبتلا باشد باید به پزشک مراجعه کند.
توجه: سرفه ای که از عمق سینه برمی آید احتمالا مشکل التهاب راه های هوایی تحتانی مثل برونشیت وجود دارد.
توجه: سرفه شبیه صدای سگ احتمالا مشکل راه هوایی فوقانی مثل خروسک وجود دارد.
مشکل در تنفس:
تعداد زیاد تنفس، بیش از 60 بار در دقیقه
فرو رفتن پوست اطراف گردن هنگام تنفس
فرورفتن عضلات بین دنده ای (تو کشیده شدن قفسه سینه) یا زیر دنده ها
رنگ کبود لب ها، دست ها یا پاها
مشکل در بلع:
عدم امکان بلع مواد جامد یا مایع بدون ایجاد حالت خفگی
آبریزش مداوم از دهان

توصیه های خانگی:

  •  برای تب خفیف و ناخوشی از مسکن ها مانند استامینوفن استفاده کنید.
  •  بخور سرد می تواند به کاهش تورم راه های هوایی فوقانی که باعث آزردگی و به دنبال آن سرفه می شود، کمک کند. در معرض هوای خنک شب یا بخور ناشی از دوش سرد قرار گرفتن کودک می تواند باعث بند آمدن سرفه ظرف 10 تا 15 دقیقه شود. این کار را می توان در صورت نیاز تکرار کرد. اگر در کاهش علایم موفق نبودید در بیمارستان درمان دارویی اختصاصی برای این موقعیت وجود دارد.
  • از قرار گرفتن کودک در معرض دود سیگار یا دیگر مواد محرک محیطی جلوگیری کنید.
  • به شیر دادن (چه شیر مادر، چه شیر با شیشه) به شیرخوار ادامه دهید. بالا بردن تعداد دفعات شیردهی و کم کردن حجم هروعده ممکن است به تحمل بهتر کودک کمک کند.
  •  معمولا داروهای ضدسرفه برای کودکان بالای 1 سال، با نظر پزشک تجویز می شود.

در موارد زیر به بیمارستان مراجعه کنید:

  •  کودک در نفس کشیدن مشکل دارد.
  •  کودک حال خفگی یا مشکل در بلع دارد.
  •  دمای بیش از 38 درجه سانتی گراد دهانی یا 5/37 درجه سانتی گراد زیر بغل دارد.
  •  کودک خیلی ناخوش به نظر می رسد.

توصیه های غذایی

  •  از پایان یک سالگی می توان سفیده تخم مرغ را به صورت کاملا پخته و سفت شده برای کودک از مقدار کم شروع کرد و بتدریج بر مقدار آن افزود تا به یک سفیده کامل برسد و سپس یکروز در میان می توان یک تخم مرغ کامل به کودک داد.
  • در این سن همچنان مصرف قطره مولتی ویتامین یا A+D و آهن باید ادامه داشته باشد.
  •  نباید انتظار داشته باشید که کودکان نیز مانند بزرگسالان فقط صبحانه، ناهار و شام بخورند بلکه باید بخصوص بعد از سال اول زندگی حتی تا 5 سالگی حداقل روزانه 5 وعده غذا بخورند.
  •  در تغذیه کودک از ظرف و قاشق تمیز (قاشق مرباخوری برای کوچکترها و قاشق غذاخوری برای کودکان بزرگتر) استفاده کنید.
  •  قبل از غذا دادن به کودک دست ها و صورت کودک را بشویید.
  • آب و مایعات را با فنجان یا لیوان تمیز به کودک بدهید.
  •  در غذا دادن به کودک صبور باشید و آرام آرام به کودک غذا بدهید.
  •  در صورتی که کودک تمایل به خوردن غذای خاصی ندارد هرگز او را مجبور به غذا خوردن نکنید و سعی کنید با تغییر مزه و یا نحوه طبخ آن را مجددا به کودک بدهید و در صورتیکه باز هم علاقه ای به خوردن آن غذا نشان نداد، چند روزی از دادن آن غذا صرف نظر کرده و مجددا به برنامه غذایی کودک اضافه کنید.
  • هنگام غذا دادن به کودک با او با آرامش و محبت صحبت کنید تا زمان غذا خوردن برای کودک خوشایند باشد و خاطره خوشی از غذا خوردن در ذهن کودک ایجاد شود.
  •  مقدار غذای هر وعده کودک را با افزایش سن کودک بیشتر کنید.
  • به مقدار غذایی که کودک می خورد توجه کنید، برای هر کودک یک بشقاب جداگانه در نظر بگیرید.
  • با افزایش سن کودک برای غذا خوردن به کودک استقلال بدهید و به تدریج فقط مقدار و نحوه غذا خوردن کودک را نظارت و او را به خوردن ترغیب کنید.
  • برای غذا خوردن کودک به او جایزه ندهید بلکه برای ترغیب او به غذا خوردن از طعم غذا تعریف کنید.
  •  به کودک اجازه دهید غذا خوردن را خودش تجربه کند حتی اگر مقداری غذا هنگام خوردن ریخته شود و یا دست و لباسهای خود را کثیف کند.
  •  از دادن تنقلات بی ارزش قبل از غذا و بین وعده ها به کودک خودداری کنید.

توصیه های مذهبی و تربیتی

اغماض و چشم پوشی

در سیره ی پیامبر (ص) و اهل بیت (ع)، اولین اقدام در برخورد با رفتارهای ناشایست اخلاقی، به ویژه اگر این رفتار برای نخستین بار از فرد سر زده باشد، چشم پوشی و نادیده گرفتن آن است.
از امیرمؤمنان علی (ع) روایت شده است: 
اگر کسی به شما بدی کرد شما چشم ‌پوشی کنید و گذشت داشته باشید همان‌طور که دوست دارید دیگران هم نسبت به شما گذشت داشته باشند. (تحف‌العقول، ص ۱۴۷)
همچنین پیامبر اکرم (ص) فرموده اند:
بدترین مردم کسی است که خطای دیگران را نمی‌بخشد و از لغزش آن‌ها نمی‌گذرد. (بحار، ج ۷۷، ص ۶۶)
از این سیره به روشنی فهمیده می شود که پیامبر (ص) برخی خطاها را نادیده می گرفتند و در مقابل آن واکنشی نشان نمی دادند. برای نادیده گرفتن این تخلف ها از سوی معصومین (ع) می توان دو دلیل ارائه کرد.
نخست اینکه متخلف با ارزش های اخلاقی آشنا نبوده است. دیگر اینکه در مواردی اغماض کردن و چشم پوشی از تخلف، بیش از آشکار کردن در متخلف مؤثر واقع می شود و او را از تکرار رفتار ناشایست باز می دارد؛ زیرا آشکار کردن، گاهی فرصت بازگشت را از فرد می گیرد و او را بر ارتکاب رفتارهای ناشایست گستاخ می کند.
به همین دلیل توصیه شده است که والدین تا حد امکان در مقابل برخی رفتارهای ناشایست کودک که برای اولین بار از او سر زده است اغماض و چشم پوشی نمایند.

کودک > ۳۶۵روز سال دوم > چهارده ماهگی
1396/01/31
کارشناس مامایی خانم ناصری
S s s s s s 0
o j k q

اگر مایل هستید، می توانید مطلب فوق را با دوستانتان به اشتراک بگذارید

مطالب مرتبط

اگر نظری یا سؤالی در مورد مطلب فوق دارید در بخش نظرات با ما در میان بگذارید. ما نکات شما را با دقت می خوانیم.

نام و نام خانوادگی
آدرس ایمیل
متن نظر
کد امنیتی